Leelart.net
พฤษภาคม 24, 2012, 03:30:08 PM *
ยินดีต้อนรับคุณ, บุคคลทั่วไป กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ ลงทะเบียน

เข้าสู่ระบบด้วยชื่อผู้ใช้ รหัสผ่าน และระยะเวลาในเซสชั่น
ข่าว: ... โปรดลงทะเบียน เพื่อการใช้งานเว็บบอร์ดที่สมบูรณ์แบบครับ...
... ลีลาศเว็บบอร์ดจะเปิดรับการลงทะเบียนสมาชิก ครั้งต่อไป ในวันที่ 25-29 ธันวาคม 2553 ...

... การเปิดรับการลงทะเบียน ในโอกาสต่อไป จะมีกำหนดไม่เกิน 3 วันในแต่ละครั้งที่เปิดรับ ...
..ลงทะเบียนแล้วกรุณารอเมล์ตอบรับจากระบบ(3-5นาที)แล้วเข้ามายืนยันการใช้งานในทันที หรือก่อนปิดรับการลงทะเบียน..

... โปรดงดการโปรโมทเว็บไซต์อื่นๆ นอกเหนือจากเว็บของเครือข่ายลีลาศดอทเน็ต หรือเว็บไซต์ภายใต้ความร่วมมือกัน...
 
   หน้าแรก   ช่วยเหลือ ค้นหา เข้าสู่ระบบ สมัครสมาชิก  
หน้า: [1]   ลงล่าง
  พิมพ์  
ผู้เขียน หัวข้อ: 0467 ขอบคุณครูลีลาศทุกท่านที่ทำให้ผมมีวันนี้  (อ่าน 655 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้
webmaster
Administrator
Hero Member
*****
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 6,122


« เมื่อ: พฤศจิกายน 28, 2009, 11:37:50 AM »

ขอบคุณครูลีลาศทุกท่านที่ทำให้ผมมีวันนี้
 
 

เนื่องจากวันนี้เป็นวันครู ก็เลยอยากจะมาแสดงความกตัญญูหนะครับ

ก่อนอื่น ขอชี้แจง หากมีคำถามว่ามาเขียนบอกให้คนเค้ารู้ทั่วไปเพื่ออะไร อยากแสดงความกตัญญูก็ไปหาครูบอกโดยตรงเลยก็ได้
ขอบอกว่า เนื่องจากผมอาศัยเรียนลีลาศแบบครูพักลักจำก็เยอะ ไปเข้าอบรมรวมก็เยอะ ไม่ได้เรียนกับอาจารย์ท่านโดยตรง เกรงไปไหว้ท่าน แล้วท่านจะงงว่าเราเป็นใคร ไม่เห็นรู้จักเลย แต่แน่นอนครับ สำหรับคุณครูทุกท่านที่ผมสามารถไปไหว้ได้ ผมจะไปด้วยตัวเองครับ

นับแต่วันแรกที่ผมเริ่มที่จะเต้นลีลาศ ก็นับได้ 6 ปีแล้ว ตอนแรก ๆ ก็เต้นลีลาศทั่ว ๆ ไป เอาสนุก ๆ ไม่ได้เป็นกีฬาเอาไปแข่งขันหรอกครับ จนมาวันหนึ่ง ที่ผมเดินหลงทางพลัดเข้าไปที่แห่งหนึ่ง ซึ่งมีนักกีฬาลีลาศซ้อมกันอยู่มากมาย ทำให้ผมถึงกับอึ้ง นั่งมองดูพวกเค้าซ้อมกันแบบไม่ลุกไปไหน ก็อะไรมันจะตื่นตาขนาดนั้น แต่ละคนเต้นกันกระจายอย่างที่เด็กน้อยคนนึงจะมีโอกาสได้เห็น เราก็นั่งอยู่นานกระมัง จนเริ่มมีคนสังเกตเห็นถึงบุคคลแปลกหน้า จึงชักชวนเราไปเต้นด้วย เราก็พอจะเต้นเป็นอยู่น้อยมาก ก็เลยถูไถไปตามโอกาสจะอำนวย ประจวบเหมาะกับมีสุภาพสตรีท่านหนึ่ง ยังไม่มีคู่เต้น ซึ่งจะต้องซ้อมไปโชว์งาน ๆ หนึ่ง เราก็เลยถูกชวนกึ่งบังคับว่าต้องมาซ้อมเพื่อไปโชว์ให้ได้ (เวรกรรม)
   
โดย นักกีฬาสำนึกบุญคุณ  เมื่อ 16/1/2548 20:52 
บันทึกการเข้า
webmaster
Administrator
Hero Member
*****
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 6,122


« ตอบ #1 เมื่อ: พฤศจิกายน 28, 2009, 11:38:07 AM »

ความคิดเห็นที่ 1 
 

เราก็เป็นคนง่าย ๆ ก็เลยหลวมตัวตบปากรับคำไปจนได้ ก็เลยอาศัยลูกมั่วได้ออกงานโชว์ไปกะเค้าด้วย เอาสินั่น คงเป็นจุดเริ่มต้นที่ดีครับ เพราะหลังจากนั้นผมก็ได้เต้นลีลาศมาเรื่อย ๆ ด้วยความสนุกไม่คิดอะไรมาก ถือเป็นกิจกรรมอย่างหนึ่งทำให้ได้ออกกำลังกาย (แอบกระซิบว่าตอนนั้นผมอ้วนใช้ได้เลยที่เดียวหละ)

และแล้วชักชวนกึ่งบังคับอีกเช่นกัน มีงานแข่งอีก 2 เดือนข้างหน้า ก็เลยต้องซ้อม ๆ ๆ ๆ ๆ ด้วยความที่ไม่เคยรู้ ไม่เคยเห็นงานแข่งมาก่อน เราก็ไม่รู้หรอก ว่าลีลาศหนะ เค้าแข่งกันด้วยเหรอ กติกาเป็นไงก็ไม่รู้ ซ้อมไปก็หนุก ๆ ไม่กดดัน พอถึงวันแข่งจริง โอ้โห เหนื่อยจัดครับ ไม่รู้หรอกว่าเค้าตัดสินกันยังไง แบบว่าเราเองแหละที่ไม่ได้ศึกษามาก่อน นึกว่าเหมือนที่ไปโชว์ เต้นเสร็จเดี๋ยวให้คะแนน ก็รู้ผล ที่ไหนได้ เค้าเรียกให้ไปแข่ง แข่งเสร็จออกมา เรียกให้แข่งอีกแล้ว แข่ง อยู่นั่นแหละ (อ่อ ตอนนั้นลงหลาย คลาสด้วยมั้งครับ) เอาเป็นว่างงไปหมด ไม่รู้ว่าแข่งอะไรรอบไหน รู้แต่ว่าถูกเรียกให้ออกก็ออกไป แล้วก็เต้น
   
โดย นักกีฬาสำนึกบุญคุณ  เมื่อ 16/1/2548 21:01 
บันทึกการเข้า
webmaster
Administrator
Hero Member
*****
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 6,122


« ตอบ #2 เมื่อ: พฤศจิกายน 28, 2009, 11:38:29 AM »

ความคิดเห็นที่ 2 
 

สุดท้าย ผลออกมาเข้ารอบ final ได้ที่ 3 เหรียญทองแดงซะด้วย

เหลิง ครับ ขอบอกตรง ๆ เหลิง เรียกว่าหยิ่งผยองก็ว่าได้ คิดในใจ  *** เราก็สามารถเหมียนกันเว้ย ผลก็คือ กำลังใจครับ แบบว่า เฮ้ยคราวหน้ามีอีกเราจะต้องแข่ง เอาให้สวยหรูกว่านี้อีกให้ได้ จากคนที่เต้นเรื่อย ๆ ไม่คิดอะไร เริ่มคิดครับ คิดมากเสียด้วย จนนับว่าถึงขั้น CRAZY ได้เลย

(เลยต้องขอวงเล็บกระซิบหน่อยว่า ผู้ใหญ่ ที่เกี่ยวข้อง หรือใครก็แล้วแต่ อยากให้เห็นความสำคัญตรงนี้หน่อย เด็ก ๆ หนะจะมีกำลังใจขึ้นมากแค่ไหน กับสิ่งที่เค้าทำแล้วประสบความสำเร็จ ถึงแม้จะเป็นงานแข่งระดับเล็ก ๆ ก็ตาม หากไม่ให้ความสำคัญกับการแข่งในระดับเล็ก ๆ หรือลดหลั่นลงมา มีแต่แข่งงานใหญ่ ๆ  *** พวกเล็ก ๆ ไปแข่งที่ไร ก็หลุด ตกรอบ ตลอด เพราะยังไงก็ไม่มีทางสู้นักกีฬาที่มีประสบการณ์หรือโอกาสที่ดีกว่าได้ เมื่อไหร่เค้าจะเกิดความภูมิใจ กำลังใจ ที่สร้างขึ้นด้วยตัวของเค้าเอง วงการลีลาศจะพัฒนาขึ้นมากครับ ผมนี่แหละ ผมสร้างกำลังใจขั้นแรกของผมขึ้นด้วยตัวของผมเอง ซึ่งผมคิดว่ามันยิ่งใหญ่มากมาย ไม่มีกำลังใจจากใครอื่นจะยิ่งใหญ่กว่ากำลังใจของตัวเองหรอกครับ เพราะถึงแม้งานแข่งอื่น ๆ ที่ตามมา ผมจะแพ้ก็เยอะ แต่กำลังใจจากครั้งแรก มันไม่เคยจางลงไปเลยครับ)
   
โดย นักกีฬาสำนึกบุญคุณ   เมื่อ 16/1/2548 21:11
บันทึกการเข้า
webmaster
Administrator
Hero Member
*****
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 6,122


« ตอบ #3 เมื่อ: พฤศจิกายน 28, 2009, 11:38:49 AM »

ความคิดเห็นที่ 3 
 

ตอนนี้นี่เองที่ผมก็เขยิบตัวเองเข้าสู่ความเป็นนักกีฬาลีลาศ เริ่มมีความสนใจที่จะเรียนรู้ด้วยตัวเองมาก นอกเหนือจากที่คุณครูสอนให้ แรก ๆ คงเริ่มจากในอินเทอร์เน็ต และจาก UBC ที่จะมีถ่ายทอดการแข่งลีลาศจากต่างประเทศให้ดู (แต่มักจะเป็นเวลาดึก ๆ ดึก มาก ๆ ต้องถ่างตารอคอยเหลือเกิน) และถ้าได้ข่าวว่าที่ไหนมีอบรม ไม่ว่าจะเป็น ของสมาคมครู หรือสมาคมกีฬาลีลาศ ก็ไม่พลาดที่จะไปร่วมรับความรู้จากคุณครูลีลาศทั้งหลายที่มา สาดความรู้ที่แต่ละท่านได้สะสมไว้เป็นเวลานาน ใครสามารถเก็บโกยได้เท่าไร ก็โกยกันเข้าไป แต่เรามันเด็กใหม่ ศัพท์แสงทางเทคนิคลีลาศ ก็ช่างแปลกหูเสียจริง เราก็ได้แต่กลืน ๆ มันเข้าไปก่อน ได้ที จึงจะขย้อนออกมาเคี้ยวเอื้อง ลองผิดลองถูกกับตัวเอง ผมก็ไม่รู้หรอกนะว่ามันเป็นการเรียนที่ถูกต้องรึเปล่า แต่เรางบน้อยหนะ เรื่องที่จะไปลงทุนเรียนโดยตรงเนี่ย ไกลเกินฝันครับ มันแพงมาก ผมก็แค่เด็กนักเรียนทุน คงไม่สามารถหาเงินไปเรียนได้ แต่ด้วยเหตุนี้เอง ผมว่าผมก็ได้เรียนรู้จากครูหลายท่านจนกลั่นและกรองจนเป็นลีลาศส่วนตัวของผม .......................
   
โดย นักกีฬาสำนึกบุญคุณ  เมื่อ 16/1/2548 21:20 
บันทึกการเข้า
webmaster
Administrator
Hero Member
*****
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 6,122


« ตอบ #4 เมื่อ: พฤศจิกายน 28, 2009, 11:39:06 AM »

ความคิดเห็นที่ 4 
 

และแล้ว ผมก็มีกีฬาลีลาศในแบบของตัวเอง นั่นก็คือ ผมมองลีลาศอย่างเคารพถึงความเป็นสุดยอด

ในความเห็นของผม ลีลาศยังไงก็เป็นศิลปะครับ มันเป็นศิลปะ ก่อนอื่น ผมต้องบอกก่อนว่าผมเป็นเด็กสายวิทย์ คำว่าศิลปะ ในความคิดของผมนั้น ไม่รู้ว่าจะตรงกับนิยามของคนทั่วไปหรือเปล่า

ศิลปะของผมนั้น ผมว่า มันเป็นสิ่ง ๆ หนึ่งที่ศิลปินสร้างขึ้นมาเพื่อความพอใจของตัวเองเป็นหลัก และมีความหวังเป็นอย่างยิ่งที่จะให้คนอื่นได้มาชื่นชมสิ่งที่ตัวเองสร้างขึ้น ศิลปะจึงไม่มีผิด ไม่มีถูก ไม่มีใครเก่งกว่าใคร นี่เป็นนิยามคำว่าศิลปะของผมครับ ห้ามเถียงว่าผิดครับ เพราะมันเป็นนิยามของผมเอง ไม่เคยเปิดพจนานุกรมหาความหมายด้วย เพราะผมพอใจที่จะนิยามแบบนี้ครับ

ลีลาศ จึงเป็นศิลปะอย่างไม่ต้องสงสัยเลย (สำหรับผมนะ ขอย้ำ) ไม่ว่าจะมองลีลาศเพื่อการออกสังคม เราเต้นลีลาศกันออกท่าออกทางด้วยการร้อยเรียงท่าทางให้เกิดความสนุกสนานพึงพอใจต่อทั้งตัวเองและคู่เต้น และแอบหวังในใจว่าจะเป็นที่พอใจแก่คนที่ได้เห็น (รึใครจะว่าไม่จริง)
   
โดย นักกีฬาสำนึกบุญคุณ  เมื่อ 16/1/2548 21:30 
บันทึกการเข้า
webmaster
Administrator
Hero Member
*****
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 6,122


« ตอบ #5 เมื่อ: พฤศจิกายน 28, 2009, 11:39:29 AM »

ความคิดเห็นที่ 5 
 

สำหรับการลีลาศเพื่อเป็นการแสดงนั้นยิ่งชัดเจนเข้าไปใหญ่ เพราะเราต่างออกแบบท่าเต้น ฝึกซ้อมลีลา เพื่อความสวยงามอย่างที่เราพอใจ และหวังเป็นที่สุด ที่คนดูจะประทับใจกับการแสดงของเรา

และการกีฬาลีลาศจริง ๆ แล้วยิ่งเป็นศิลปะที่สุดเลยครับ (ในความเห็นผมนะครับ อย่าลืม) เพราะเราต่างฝึกซ้อมร่างกายให้แข็งแรง ซ้อมเบสิคให้เนี๊ยบแน่น เรียบเรียงฟิกเกอร์ให้สละสลวยสอดคล้อง แสดงอารมณ์ และบุคลิกไปตามเพลง ซึ่งล้วนแล้วแต่เพื่อต้องการให้เกิดความประทับใจ สะดุดตา และเป็นที่พอใจแก่กรรมการเพื่อที่กรรมการแต่ละท่านจะได้ตัดสินให้คะแนนแก่เรา ซึ่งอันนี้ มันก็แล้วแต่หละครับว่าใครจะพอใจแบบไหน จริงมะ แน่นอนแต่ละคนล้วนแล้วแต่เป็นศิลปินที่ดี แต่กรรมการท่านจะ เลือกดูภาพของโมเน่ต์ หรือ ดาร์วินชี ก็แล้วแต่ความพึงพอใจของแต่ละท่าน ...........?? ?? ?? ?? ?? ??
   
โดย นักกีฬาสำนึกบุญคุณ  เมื่อ 16/1/2548 21:38 
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: พฤศจิกายน 28, 2009, 11:53:25 AM โดย webmaster » บันทึกการเข้า
webmaster
Administrator
Hero Member
*****
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 6,122


« ตอบ #6 เมื่อ: พฤศจิกายน 28, 2009, 11:39:56 AM »

ความคิดเห็นที่ 6 
 

ผมเอง ตอนนี้ ก็เรียกได้ว่าผ่านงานแข่งมาระดับหนึ่ง (ตามแต่จังหวะชีวิตจะอำนวย) ผ่านงานโชว์ตามที่ต่าง ๆ มาก็ไม่น้อย (ตามแต่จังหวะของคนที่จะมาจ้างเรา) ติดตามข่าวสารวงการลีลาศอยู่เนือง ๆ (ตามแต่จังหวะของข่าวจะมาเข้าหู)

ผมได้รับลีลาศมาเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตไปเสียแล้ว
ด้วยความกรุณาของครูลีลาศทุกท่านครับ

สุดท้ายนี้ ผมขอขอบคุณครูลีลาศทุกท่านที่ได้ให้ผมได้มีประสบการณ์ชีวิตในวันนี้

ขอบคุณอาจารย์นนทฤทธิ์ และอาจารย์ติ๊กครับ ที่มีเมตตาทักทายผม จำผมได้ ถึงแม้ว่าผมจะไม่ได้โดดเด่นอะไร ไม่คิดว่าอาจารย์จะจำผมได้ครับ

ขอบคุณอาจารย์สิทธิชัย ที่ทุ่มเทให้กับการสอนลีลาศ ตามที่ต่าง ๆ ทำให้ผมได้มีโอกาสเข้าไป(แอบ)ฟังครับ

ขอบคุณอาจารย์เอื้อพันธุ์ (ครูจั๊ก) ที่สอนให้ด้วยความเมตตาและเป็นกันเองครับ

ขอบคุณครูเจี๊ยบ และครูแป๊ก ครับที่คอยแนะนำสิ่งดี ๆ เสมอในเวลาที่ผมได้เข้าไปพบเจอและพูดคุย

และที่สำคัญสำหรับผมมากคือ อาจารย์อุไรวรรณ ขมวัฒนา หรือ ครูเหมียว ที่ให้ผมได้เริ่มต้นกับความว่าลีลาศครับ หากวันนั้นผมเดินหลงทางเข้าไป แล้วอาจารย์ไม่เรียกเข้าไปผมก็คงเดินออก แล้วก็ไม่มีจุดเริ่มต้นเรื่องราวในวันนี้ครับ
   
โดย นักกีฬาสำนึกบุญคุณ  เมื่อ 16/1/2548 21:51
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: พฤศจิกายน 28, 2009, 11:54:19 AM โดย webmaster » บันทึกการเข้า
webmaster
Administrator
Hero Member
*****
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 6,122


« ตอบ #7 เมื่อ: พฤศจิกายน 28, 2009, 11:40:14 AM »

ความคิดเห็นที่ 7 
 

ขอชื่นชมคุณนักกีฬาฯค่ะ ที่ได้มอบความรู้สึกดีๆให้แก่ครูอาจารย์ เนื่องในวันครู ด้วยความกตัญญูรู้คุณ
ดีใจที่คุณนักกีฬาฯประสบความสำเร็จ และมีความสุขกับการลีลาศ ทั้งด้านแข่งขัน และด้านการแสดง
เห็นด้วย และขอเคารวะในความคิดเห็นของคุณนักกีฬา ที่มอง"ลีลาศ" ได้อย่างทะลุจริงๆค่ะ
อยากทำความรู้จักค่ะ และโปรดเข้ามาคุยกันที่นี่ บ่อยๆนะคะ
   
โดย บัวสีขาว  เมื่อ 16/1/2548 23:01
บันทึกการเข้า
webmaster
Administrator
Hero Member
*****
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 6,122


« ตอบ #8 เมื่อ: พฤศจิกายน 28, 2009, 11:40:29 AM »

ความคิดเห็นที่ 8 
 

ขอกราบขอบพระคุณ คุณครูทุกท่านที่ทำให้จ๊อบบี้มีวันนี้
   
โดย จ๊อบบี้  เมื่อ 17/1/2548 10:10 
บันทึกการเข้า
webmaster
Administrator
Hero Member
*****
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 6,122


« ตอบ #9 เมื่อ: พฤศจิกายน 28, 2009, 11:40:43 AM »

ความคิดเห็นที่ 9 
 

ขอให้น้องจ็อบบี้ประสพความสำเร็จในชีวิตนะครับ พี่ได้ข้อคิดดี ๆอย่างหนึ่งจากที่อ่านความคิดเห็นของน้อง " โอกาสเป็นของคนที่ได้รับโอกาส " น้องโชคดีแล้วครับที่ได้รับโอกาสที่ดีๆอย่างนี้ ยังมีนักกีฬาลีลาศหลายท่านที่มีความสามารถ แต่ยังขาดโอกาสที่ดีๆ ผมขอถือโอกาสนี้ ให้ท่านที่มีส่วนเกี่ยวข้องในวงการลีลาศทุกระดับชั้น ช่วยสนันสนุนนักกีฬาที่ความตั้งใจจริง ขยันซ้อม ให้ได้มีโอกาสแบบน้องจ็อบบี้ ด้วยนะครับ ขอบคุณ
   
โดย หนุ่มเหลือน้อย  เมื่อ 17/1/2548 10:44 
บันทึกการเข้า
webmaster
Administrator
Hero Member
*****
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 6,122


« ตอบ #10 เมื่อ: พฤศจิกายน 28, 2009, 11:41:01 AM »

ความคิดเห็นที่ 10 
 

คุณหนุ่มเหลือน้อยครับ

ผมไม่ใช่จ๊อบบี้ ครับ คนละคนกัน
   
โดย นักกีฬาสำนึกบุญคุณ  เมื่อ 17/1/2548 10:50 
บันทึกการเข้า
webmaster
Administrator
Hero Member
*****
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 6,122


« ตอบ #11 เมื่อ: พฤศจิกายน 28, 2009, 11:41:16 AM »

ความคิดเห็นที่ 11 
 

ถึงพี่บัวสีขาวครับ

ผมก็ยังเป็นนักกีฬาอ่อนหัดอยู่ดีครับ ไม่นับว่าประสบความสำเร็จอะไรมากหรอกครับ ไม่ได้มีความโดดเด่นในวงการแต่อย่างใด เพียงแต่ผมพอใจกับสิ่งที่ผมได้ทำลงไปครับ และผมได้โอกาสเรียนรู้วงการนี้ เท่าที่ผมจะมีความสามารถ อาจจะมีส่วนเข้าใจผิด หรือยังไม่เข้าใจอยู่ ก็คงต้องใช้เวลาศึกษากันต่อไปครับ

ขอบคุณที่ให้ความคิดเห็นนะครับ
   
โดย นักกีฬาสำนึกบุญคุณ  เมื่อ 17/1/2548 10:57 
บันทึกการเข้า
webmaster
Administrator
Hero Member
*****
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 6,122


« ตอบ #12 เมื่อ: พฤศจิกายน 28, 2009, 11:41:30 AM »

ความคิดเห็นที่ 12 
 

อ้าวเหรอ พอคุณบัวสีขาว ส่งกระทู้ แล้วเห็นตอบท้าย ค.ห. ที่ 8 เป็นจ็อบบี้เขียนขอบคุณ พี่ก้อนึกว่าจ้อบบี้ ไม่เป็นไรอย่างไงพี่ก้อฝากข้อความถึงเราแล้วกันนะ ทุกทีเลยเราแก่แล้วจริงๆด้วย ฮิฮิ
   
โดย หนุ่มเหลือน้อย  เมื่อ 17/1/2548 12:06 
บันทึกการเข้า
webmaster
Administrator
Hero Member
*****
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 6,122


« ตอบ #13 เมื่อ: พฤศจิกายน 28, 2009, 11:41:46 AM »

ความคิดเห็นที่ 13 
 

รักคุณครูครับ (สั้นๆ.......แต่ได้ใจความ)........55555555
   
โดย นิกส์  เมื่อ 17/1/2548 16:51 
บันทึกการเข้า
webmaster
Administrator
Hero Member
*****
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 6,122


« ตอบ #14 เมื่อ: พฤศจิกายน 28, 2009, 11:42:00 AM »

ความคิดเห็นที่ 14 
 

อุ๊ย! ป้าละสับสนไปหมดแล้ว...
ยังไงๆก็ขอให้มีความสุขกับลีลาศ ทุกคน
รักกันมากๆแบบนี้ ดีจังเลย..
   
โดย บัวสีขาว  เมื่อ 17/1/2548 23:22 
บันทึกการเข้า
webmaster
Administrator
Hero Member
*****
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 6,122


« ตอบ #15 เมื่อ: พฤศจิกายน 28, 2009, 11:42:17 AM »

ความคิดเห็นที่ 15 
 

รักคุณครูค่ะ (ขอแจมด้วย อิอิ)
   
โดย beau  เมื่อ 18/1/2548 21:24 
บันทึกการเข้า
webmaster
Administrator
Hero Member
*****
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 6,122


« ตอบ #16 เมื่อ: พฤศจิกายน 28, 2009, 11:42:50 AM »

ความคิดเห็นที่ 17 
 

จ๊อบบี้ไม่ได้เขียนกระทู้นี้หรอกครับ เจ้าของเรื่องนี้เป็นรุ่นพี่คนนึงที่จ๊อบเองก็รู้จักครับ
   
โดย จ๊อบบี้  เมื่อ 31/1/2548 11:25
บันทึกการเข้า
webmaster
Administrator
Hero Member
*****
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 6,122


« ตอบ #17 เมื่อ: พฤศจิกายน 28, 2009, 11:43:08 AM »

ความคิดเห็นที่ 18 
 

คนเราไม่ควรมองแต่ตัวเอง ควรมองคนรอบข้างด้วย ไม่ว่าสิ่งที่เราจะทำไปมันจะดีหรือไม่ดี มีคนรู้มีคนห็น อยู่ที่ว่าเค้าจะพูดหรือไม่พูด อย่าเพียงคิดว่าตัวเองฉลาด หรือเหนือว่าคนอื่น วันนึงคุณก็จะเข้าใจ
(ไม่ได้ว่าใครนะครับ ฝากไว้เฉยๆ )
   
โดย จ๊อบบี้  เมื่อ 31/1/2548 11:29 
บันทึกการเข้า
webmaster
Administrator
Hero Member
*****
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 6,122


« ตอบ #18 เมื่อ: พฤศจิกายน 28, 2009, 11:43:25 AM »

ความคิดเห็นที่ 19 
 

''งง" อาไรกันนี่
   
โดย ...  เมื่อ 31/1/2548 14:34 
บันทึกการเข้า
webmaster
Administrator
Hero Member
*****
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 6,122


« ตอบ #19 เมื่อ: พฤศจิกายน 28, 2009, 11:45:11 AM »

ความคิดเห็นที่ 20 
 

ผมอ่านกระทู้คุณแล้วตื้นตันใจจริงๆ สำหรับคนกตัญญูรู้คุณคนอย่างคุณ ผมเลยเอาอย่างมั่ง ดูได้จากกระทู้ ขอขอบคุณอาจารย์อุดม ผู้สอนลีลาศ ขอให้คุณนักกีฬาสำนึกบุญคุณจงมีแต่ความสุขความเจริญเป็นที่ตั้งนะครับ
   
โดย kaweekruan   เมื่อ 3/2/2548 3:00
บันทึกการเข้า
หน้า: [1]   ขึ้นบน
  พิมพ์  
 
กระโดดไป:  

Powered by MySQL Powered by PHP Powered by SMF 1.1.13 | SMF © 2006-2008, Simple Machines LLC | Thai language by ThaiSMF Valid XHTML 1.0! Valid CSS!