|
|
|
Torja
|
 |
« ตอบ #1 เมื่อ: กรกฎาคม 27, 2008, 10:35:11 PM » |
|
หวัดดีค่ะพี่นิ
ต่อมาปาดค่ะ รอดูรูปอาจารย์จารึกสุดเท่ด้วย
มืออาจารย์มีอะไรขาว ๆ คะ เหมือนบาดเจ็บเลย
------------------------
.... โดนปาดหน่อยเดียว หายไปเลย -_-"
|
|
|
|
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: กรกฎาคม 28, 2008, 01:01:59 AM โดย Torja »
|
บันทึกการเข้า
|
:.. อาจไม่เคยอยู่ในสายตา...เหมือนเธอไม่รู้ว่ากำลังหายใจ ..: |
|
|
|
|
|
|
|
|
ป้าอ๊อด
Meeting Staff
Hero Member
 ออฟไลน์
เพศ: 
กระทู้: 5,508
|
|
« ตอบ #5 เมื่อ: กรกฎาคม 29, 2008, 04:28:27 PM » |
|
มาช่วยยืนยันว่า..อาจารย์จารึก..เป็นนักปั้น(ลีลาศ)มือทองจริงๆ.เลื่อมใสมานานมากแล้วค่ะ..
..เมื่อปี 47.ป้าเพิ่งกลับเข้ามาวงการลีลาศอีกครั้งตามคำขอ(พูดกรอกหูบ่อยๆจนทนไม่ได้)ของน้องชายนายหมึก .
.และไปนั่งดูการแข่งขัน ชิงแชมป์แห่งประเทศไทย เด็กๆเยอะจนตาลายไปหมด
แต่ละฟลอร์มากันเป็นทีม ซ้อมจนแน่นสนาม ไม่รู้มาจากไหนกันบ้าง น้องชายก็อธิบายว่าฟลอร์นั้นฟลอร์นี้ ป้าก็เออ ออไปงั้นแหละ เพราะห่างหายจากวงการเต้นรำไปสิบกว่าปี จนจำใครไม่ได้แล้ว
.วันนั้นมีเด็กอยู่กลุ่มหนึ่ง ดูตามวัยคงเป็นเด็กประถมฯและไม่ใช่ลูกคนมีฐานะเท่าไหร่
.เด็กผู้หญิงคนหนึ่งตัวดำเนียน รูปร่างกลมซ้อมอยู่ สะดุดตามากเต้นได้ถูกใจ นั่งมองเขาตั้งแต่วันซ้อม
.จนวันแข่ง เธอใส่ชุดสีตัดกับผิว แต่ก็เต้นได้ดีมากๆ นั่งเชียร์อยู่ตลอดเวลาทั่งที่ไม่รู้ว่าเป็นลูกใคร
..จนครูแป๊ด มาบอกว่าคุณยายของเด็กมานั่งอยู่ใกล้ๆกัน ก็เลยได้ไปสัมภาษณ์
..คุณยายบอกว่า เธอเป็นลูกศิษย์อาจารย์จารึกที่ฟลอร์ดินแดง ที่เดิมไม่ค่อยสบายบ่อยเพราะเป็นหอบหืด ไม่แข็งแรง ทำอย่างไรก็ไม่ดีขึ้น จนมาพบอาจารย์และได้ซ้อมลีลาศจนอาการป่วยไม่มีอีก ที่สำคัญอาจารย์คิดค่าใช้จ่ายถูกมาก(ไม่งั้นคุณยายคงไม่มีปัญญาให้หลานสาวมาเรียนได้) แล้ววันนั้นแรงเชียร์ป้าก็ทำให้สาวน้อยผิวหมึกได้ขึ้นไปยืนบนแท่นได้จริงๆ..แต่ตอนนี้ไม่เห็นอีกแล้ว ไม่รู้หายไปไหน.
..และป้าก็มีความรู้สึกว่า นี่แหละเราพบครูที่ดีอีกคนหนึ่งที่ป้านับถือเหมือนอาจารย์เหลา..ตั้งแต่บัดนั้นเป็นต้นมา
..นับถือมากๆทั้งที่ไม่เคยได้ มีปฏิสัมพันธืกันโดยส่วนตัวเลยสักครั้ง....สมกับเป็นอาจารย์ของคุณครูใหญ่นิค่ะ..
|
|
|
|
|
บันทึกการเข้า
|
แม้ปากจะไม่หวานเหมือนใคร...แต่ความจริงใจ..เต็มเปี่ยม..
|
|
|
|
CJS_BKK
|
|
« ตอบ #6 เมื่อ: กรกฎาคม 29, 2008, 08:08:25 PM » |
|
แวะมาเยี่ยมชมครับ อ.จารึก ปั้นนักลีลาศประดับวงการหลายคู่จริงๆครับ มาช่วยป้าอ๊อดยืนยัน  |
|
|
|
|
บันทึกการเข้า
|
|
|
|
|
|
|
|
Ni
Meeting Staff
Hero Member
ออฟไลน์
กระทู้: 24,413
นิเองค่ะ..
|
|
« ตอบ #9 เมื่อ: กรกฎาคม 30, 2008, 02:51:02 AM » |
|
มาช่วยยืนยันว่า..อาจารย์จารึก..เป็นนักปั้น(ลีลาศ)มือทองจริงๆ.เลื่อมใสมานานมากแล้วค่ะ..
..เมื่อปี 47.ป้าเพิ่งกลับเข้ามาวงการลีลาศอีกครั้งตามคำขอ(พูดกรอกหูบ่อยๆจนทนไม่ได้)ของน้องชายนายหมึก .
.และไปนั่งดูการแข่งขัน ชิงแชมป์แห่งประเทศไทย เด็กๆเยอะจนตาลายไปหมด
แต่ละฟลอร์มากันเป็นทีม ซ้อมจนแน่นสนาม ไม่รู้มาจากไหนกันบ้าง น้องชายก็อธิบายว่าฟลอร์นั้นฟลอร์นี้ ป้าก็เออ ออไปงั้นแหละ เพราะห่างหายจากวงการเต้นรำไปสิบกว่าปี จนจำใครไม่ได้แล้ว
.วันนั้นมีเด็กอยู่กลุ่มหนึ่ง ดูตามวัยคงเป็นเด็กประถมฯและไม่ใช่ลูกคนมีฐานะเท่าไหร่
.เด็กผู้หญิงคนหนึ่งตัวดำเนียน รูปร่างกลมซ้อมอยู่ สะดุดตามากเต้นได้ถูกใจ นั่งมองเขาตั้งแต่วันซ้อม
.จนวันแข่ง เธอใส่ชุดสีตัดกับผิว แต่ก็เต้นได้ดีมากๆ นั่งเชียร์อยู่ตลอดเวลาทั่งที่ไม่รู้ว่าเป็นลูกใคร
..จนครูแป๊ด มาบอกว่าคุณยายของเด็กมานั่งอยู่ใกล้ๆกัน ก็เลยได้ไปสัมภาษณ์
..คุณยายบอกว่า เธอเป็นลูกศิษย์อาจารย์จารึกที่ฟลอร์ดินแดง ที่เดิมไม่ค่อยสบายบ่อยเพราะเป็นหอบหืด ไม่แข็งแรง ทำอย่างไรก็ไม่ดีขึ้น จนมาพบอาจารย์และได้ซ้อมลีลาศจนอาการป่วยไม่มีอีก ที่สำคัญอาจารย์คิดค่าใช้จ่ายถูกมาก(ไม่งั้นคุณยายคงไม่มีปัญญาให้หลานสาวมาเรียนได้) แล้ววันนั้นแรงเชียร์ป้าก็ทำให้สาวน้อยผิวหมึกได้ขึ้นไปยืนบนแท่นได้จริงๆ..แต่ตอนนี้ไม่เห็นอีกแล้ว ไม่รู้หายไปไหน.
..และป้าก็มีความรู้สึกว่า นี่แหละเราพบครูที่ดีอีกคนหนึ่งที่ป้านับถือเหมือนอาจารย์เหลา..ตั้งแต่บัดนั้นเป็นต้นมา
..นับถือมากๆทั้งที่ไม่เคยได้ มีปฏิสัมพันธืกันโดยส่วนตัวเลยสักครั้ง....สมกับเป็นอาจารย์ของคุณครูใหญ่นิค่ะ..
สวัสดีค่ะคุณครูป้าอ๊อดคะ..
ขอบพระคุณมากค่ะ
นิดีใจที่ได้มีโอกาสเป็นศิษย์ของอาจารย์จารึกค่ะ
แต่นิก็เป็นศิษย์ที่ไม่ค่อยจะรักดี
อาจารย์สอนอะไรก็ไม่ค่อยจะจำนะคะ
ทำไม่ได้ซักทีค่ะ
ตั้งแต่นิได้รู้จักคุณครูป้าอ๊อดและน้องๆ
ได้ทราบว่าอาจารย์เหลานอกจากสอนลีลาศแล้วยังสอนให้รักสามัคคีกัน
ก็ทำให้นิิเลื่อมใสอาจารย์เหลาเสมือนหนึ่ง
ท่านเป็นอาจารย์ของนิด้วยเช่นกันค่ะ
|
|
|
|
|
บันทึกการเข้า
|
 "Truly great friends are hard to find,
 difficult to leave,
 and impossible to forget." |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
ป้าอ๊อด
Meeting Staff
Hero Member
ออฟไลน์
เพศ:
กระทู้: 5,508
|
|
« ตอบ #36 เมื่อ: กรกฎาคม 31, 2008, 10:20:04 AM » |
|
เพราะๆไม่ได้เรียนฟลอร์ไม้ปาเก้นี่เองหนูนัฐ ถึงล้มบ่อยๆ เพราะไม่ชิ้นกับพื้นลื่นๆ
.ใช่เลยก็จะปิดซะแล้ว....ไปบางปูบ่อยๆซิ่..จะได้ชินกับฟลอร์ไม้.....สงสารน้องนัฐจัง..555..
|
|
|
|
|
บันทึกการเข้า
|
แม้ปากจะไม่หวานเหมือนใคร...แต่ความจริงใจ..เต็มเปี่ยม..
|
|
|
|
|
|
|
Ni
Meeting Staff
Hero Member
ออฟไลน์
กระทู้: 24,413
นิเองค่ะ..
|
|
« ตอบ #39 เมื่อ: กรกฎาคม 31, 2008, 02:04:12 PM » |
|
เพราะๆไม่ได้เรียนฟลอร์ไม้ปาเก้นี่เองหนูนัฐ ถึงล้มบ่อยๆ เพราะไม่ชิ้นกับพื้นลื่นๆ
.ใช่เลยก็จะปิดซะแล้ว....ไปบางปูบ่อยๆซิ่..จะได้ชินกับฟลอร์ไม้.....สงสารน้องนัฐจัง..555..
คุณครูป้าอ๊อดขา..
ใช่ค่ะ.. น่าสงสารน้องนัฐจัง
ไม่ใช่สงสารที่น้องไม่ชินกับฟลอร์ไม้นะคะ
สงสารที่น้องนัฐ.. เป๋อออ..เหรอ.. ค่ะ..
ก๊ากกกกกกกก .. สงสารจริงใจนะเนี่ยยยย |
|
|
|
|
บันทึกการเข้า
|
"Truly great friends are hard to find,
difficult to leave,
and impossible to forget."
|
|
|
|
