บอร์ดนี้ก็มี.."กลอน" ค่ะ

[Torja]

ตะวันใกล้ลับฟ้า พี่พี่พากันเหงาใจ
แต่ต่อไม่เป็นไร แสนสุขใจอยู่ประจำ
ออนเอ็มคุยกับพี่ งานการมีไม่ยอมทำ
แข่งกันเล่าเรื่องขำ ไยพี่เหงาไม่เข้าใจ

[Ni]

วันนี้ได้ออนเอ็ม..   คุยเต็มเต็มตั้งแต่สาย
ทั้งพิมพ์อ่านตาลาย..  แต่ไม่วายรู้สึกเหงา
ก็ด้วยอยากมีเพื่อน..  มาคอยเตือนให้เพลาเพลา
วันวันมีแต่เม้าท์..  ไม่เอางานการมาทำ
ที่จริงต้องโทษน้อง..  ที่คอยจ้องอ่านเรื่องขำ
ออนเจอต้องร้องร่ำ..  พี่ต้องจำตามใจน้อง

เสียเพราะน้องนะเนี่ยยยย..

[Torja]

เป็นพี่ที่ใจดี ในโลกนี้ไม่มีเหมือน
เป็นน้องต้องคอยเตือน ตัวเองไว้ให้คอยจำ
เป็นพี่ถูกเสมอ ถึงพี่เผลอผิดประจำ
เป็นน้องต้องรับกรรม จำเป็นแพะแบ๊ะแบ๊ะ...ยอม

-_-"

[Ni]

เสียเวลามาแสนนาน..   คิดได้ผ่านไปหมดวัน
ชักชวนมาสร้างสรรค์..  แต่งกาพย์กันสนุกดี
กาพย์วิ่งเข้ามาแรง..     เลยวิ่งแซงกลอนซะนี่
เป็นน้องมาแซงพี่..       อ้าวนินี่แต่งอะไร
พูดเรื่องแต่งกาพย์กลอน..  ไยไปย้อนเรื่องลูกได้
ขอโทษแค่เหงาใจ..   ลูกไม่อยู่เลยสักคน

[Ni]

เป็นพี่ที่ใจดี ในโลกนี้ไม่มีเหมือน
เป็นน้องต้องคอยเตือน ตัวเองไว้ให้คอยจำ
เป็นพี่ถูกเสมอ ถึงพี่เผลอผิดประจำ
เป็นน้องต้องรับกรรม จำเป็นแพะแบ๊ะแบ๊ะ...ยอม

-_-"

พี่นิี่สั่งถักแพะ..  ก็นั่นแหละรับแทนด้วย
เป็นน้องต้องอำนวย..  ช่วยให้พี่ได้ปลอดภัย
พี่ผิดน้องควรรับ..  คอยตั้งรับกันพี่ไว้
รักพี่ต้องด้วยใจ..    ทุ่มเทให้หมดใจนะ..คะ

[Palo]

ตะวันลับฟ้าแล้ว     ไยเกลอแก้วไม่ไปไหน
มานั่งร่ำพิไร          ใจหงอยเหงาเศร้าหนักหนา
เหน็ดเหนื่อยก็หยุดพัก  ทำสิ่งรักปรารถนา
แล้วสุขก็จะมา    คราร้องเล่นและเต้นรำ......


ก็พยายามสุดๆแล้วนะคะ...ได้แค่นี้เอง  เฮ้อออออ

[Palo]

นกกาบินกลับรัง         แต่เรายังนั่งในบ้าน
ด้วยว่าไร้การงาน       สำราญยิ่งจริงจริงหนอ
วันนี้วันอาทิตย์          ปลอดโปร่งจิตนั่งชิดจอ
ก็เลยได้นั่งจ้อ           พอคลายเหงาหายเศร้าใจ....



อยู่ในช่วงฝึกฝน.....ฮ่า ฮ่า ฮ่า

[Ni]

ให้แต่งแข่งพี่พี่..     น้องคนดีร้องตายตาย
ทำไมตายง่ายดาย..  พี่สองคนยังทนอยู่
ทนอยู่หรืออยู่ทน..    อย่าฉงนทนเถิดหนู
พี่สอนให้เรียนรู้..      คอยเลี้ยงดูพี่สองคน.. ไงคะ

[Palo]

รักจริงจึงอยากบอก    ใช่ย้อนยอกหลอกว่าเล่น
ก็เป็นอย่างที่เห็น       ไม่ซ่อนเร้นเช่นใครใคร
คิดถึงจึงบอกว่า         อยากจะมาหาดวงใจ
แม้ว่าตัวอยู่ไกล         แต่หัวใจใกล้ชิดเอย....  

[Ni]

รักจริงแต่ไม่บอก..  กลัวรักยอกให้หมองไหม้
รักเอยเคยพลาดไป..  ไม่ขอหวนทวนกลับมา
แม้พบคนถูกใจ..    คนที่ใช่ใจไขว่คว้า
บุญคงไม่นำพา..   ขออำลารักแล้วเอย

[Torja]

ให้แต่งแข่งพี่พี่ คงไม่มีทางแข่งได้
พี่นิแต่งได้ไว แป๊บเดียวได้ตั้งหลายบท
พี่ก้อยก็แต่งเก่ง ต่อยิ่งเร่งยิ่งรันทด
ถ้อยคำก็เริ่มหมด หัวสมองก็เริ่มมึน

[Ni]

ถึงวัยนี้แล้วหนอ..  พร่ำเพ้อขอพบรักใหม่
ความรักอยู่ที่ใจ..   ใช่ความใคร่ให้น่าอาย
ช้ำแล้วมีรักอีก..  อย่าคิดหลีกหนีรักได้
รักคือพลังยิ่งใหญ่..    ให้สดใสในชีวิต

[Palo]

ความรักไม่เกี่ยงวัย   แม้นว่าใครได้ประจักษ์
สุขสมหรืออกหัก     แต่ความรักไม่ขาดหาย
คงอยู่คู่โลกนี้         ทุกชีวีพลีใจกาย
ชีวิตไร้ความหมาย   ถ้ารักหายไปจากตน....

[ป้าอ๊อด]

.ไม่มีเวลาแต่ ยกมาเลยก็แล้วกัน

[ป้าอ๊อด]

..

[หนุ่มลำปางกับสาวน้อง]

   ต่อจ๋าต่อ แต่งกลอน แบบรันทด
ช่างหมดจรด ถ้อยคำ ที่สรรหา
แล้วยังมา ทำเป็น จำนรรจา
ถ้อยกล่าวว่า แต่งไม่ได้ ทำให้มึน......คนมึนตัวจริงแต่งได้แค่นี้

[Torja]

พี่หนุ่มคะ แต่งได้ ไม่ยากหรอก
ต่อขอบอก ว่าเริ่มหัด จากที่นี่
ไม่เคยแต่ง ที่ไหน ก่อนหน้านี้
ขอบคุณพี่ ที่เริ่มตั้ง กระทู้กลอน

[ป้าอ๊อด]

....แต่งไปเถิด  น้องต่อ  พอแก้เหงา
สักวันเรา  ก็เก่งได้  ไม่อายเขา
ทุกวันนี้  น้องต่อ  ก็ไม่เบา
เทียบชั้นเข้า  กับพี่พี่  ดีพอกัน
....จะถูกบ้าง  ผิดบ้าง  ก็ช่างเถิด
มันก่อเกิด  จากสมอง  ลองสร้างสรร
เขียนจนชิน  เป็นประจำ  ทำทุกวัน
ไม่นานวัน  เป็นเซียนกลอน  กระฉ่อนเมือง..

[หนุ่มลำปางกับสาวน้อง]

   ภาษาไทย ใครเล่า เท่าป้าอ๊อด
ครูเก่าก่อน สอนมา เนินนานยิ่ง
เรามันด้อย ถ้อยสำเนียง เพียงยลยิน
ขอวอนวิง ช่วยขัดเกลา เหล่านักกลอน...(น้องใหม่)
   

[Ni]

   ต่อจ๋าต่อ แต่งกลอน แบบรันทด
ช่างหมดจรด ถ้อยคำ ที่สรรหา
แล้วยังมา ทำเป็น จำนรรจา
ถ้อยกล่าวว่า แต่งไม่ได้ ทำให้มึน......คนมึนตัวจริงแต่งได้แค่นี้

คุณหนุ่มแจ้ง..  ชี้แจง..  เรื่องน้องต่อ
่มิใช่ยอ..  นิเห็นพ้อง..  ไม่ต้องฝืน
ี่ก็น้องต่อ..  น้องของใคร..  ขอยันยืน
ยิ้มหน้าชื่น..  ระรื่นบอก..  น้องนิเอง..  เอิ๊กกกกกก

แม่ะ..  คุณหนุ่มเล่นจบด้วย  "มึน"  ..  ก็เลยพานิมึนจริงๆค่ะ

[Ni]

พี่หนุ่มคะ แต่งได้ ไม่ยากหรอก
ต่อขอบอก ว่าเริ่มหัด จากที่นี่
ไม่เคยแต่ง ที่ไหน ก่อนหน้านี้
ขอบคุณพี่ ที่เริ่มตั้ง กระทู้กลอน

คนเก่งจริง..  มักชอบ..  ถล่มตัว
ขนาดมั่ว..  ถูกต้องทุก..  ตัวอักษร
ทั้งสัมผัส..  นอกใน..  ครบวรรคตอน
มีบทอ้อน..  บทพ้อ..  ขอชมเชย

[ป้าอ๊อด]

   ภาษาไทย ใครเล่า เท่าป้าอ๊อด
ครูเก่าก่อน สอนมา เนินนานยิ่ง
เรามันด้อย ถ้อยสำเนียง เพียงยลยิน
ขอวอนวิง ช่วยขัดเกลา เหล่านักกลอน...(น้องใหม่)
  

...พี่หนุ่มจ๋า  ป้าก็พอ  เรียนมาบ้าง
ถ้าเก่งอย่าง  ครูใหญ่นิ   มิอาจหาญ
ถึงเรียนไทย  แต่ไม่เคย  ได้ใช้งาน
สอนทุกวัน  วิชาอื่น    ขมขื่นใจ
....ภาษาไทย   เรียนได้  เพราะใจรัก
ยากยิ่งนัก   แต่สนุก   ทุกเรื่องไป
หลายสิบปี  แสนเสียดาย  ไม่ได้ใช้
คงเหลือไว้   เท่าที่เห็น   ว่าเป็นกลอน....
...ดีที่เรา  ชาวเว็บ   เก็บมาตั้ง
เลยได้ล้าง   มือเขียนใหม่    ในทุกตอน
ช่วยทำให้   วิชาเก่า  ที่เขาจร
กลับมาย้อน   กันลืม   ปลื้มใจจริง
...ขอบคุณ  น้องพี่  ที่ในเว็บ
ช่วยให้เก็บ  ความรู้เก่า  เข้ามาสิง
คนโน้นแต่ง  คนนี้เติม   เสริมกันจริง
อย่าประวิง  เรื่องสัมผัส   ค่อยขัดเกลา...

[Ni]

....แต่งไปเถิด  น้องต่อ  พอแก้เหงา
สักวันเรา  ก็เก่งได้  ไม่อายเขา
ทุกวันนี้  น้องต่อ  ก็ไม่เบา
เทียบชั้นเข้า  กับพี่พี่  ดีพอกัน
....จะถูกบ้าง  ผิดบ้าง  ก็ช่างเถิด
มันก่อเกิด  จากสมอง  ลองสร้างสรร
เขียนจนชิน  เป็นประจำ  ทำทุกวัน
ไม่นานวัน  เป็นเซียนกลอน  กระฉ่อนเมือง..

หนุ่มลำปาง..   ริเริ่ม..  กระทู้กลอน
เหมือนได้สอน..   เพื่อนพ้อง..  น้องฟุ้งเฟื่อง
ช่วยกันรักษ์..  ศิลปะ..  ให้รุ่งเรือง
ช่างเป็นเรื่อง..  น่ายินดี..  พี่น้องไทย
คุณป้าอ๊อด..  สนับสนุน..  ลุ้นให้เกิด
น้องเป็นเลิศ..  กวี..  ที่ยิ่งใหญ่
หากติดขัด..  ขัดข้อง..  น้องถามไป
ป้าอ๊อดช่วย..  ให้คำตอบ.. ขอขอบคุณ

[Ni]

   ภาษาไทย ใครเล่า เท่าป้าอ๊อด
ครูเก่าก่อน สอนมา เนินนานยิ่ง
เรามันด้อย ถ้อยสำเนียง เพียงยลยิน
ขอวอนวิง ช่วยขัดเกลา เหล่านักกลอน...(น้องใหม่)
   

...พี่หนุ่มจ๋า  ป้าก็พอ  เรียนมาบ้าง
ถ้าเก่งอย่าง  ครูใหญ่นิ   มิอาจหาญ
ถึงเรียนไทย  แต่ไม่เคย  ได้ใช้งาน
สอนทุกวัน  วิชาอื่น    ขมขื่นใจ
....ภาษาไทย   เรียนได้  เพราะใจรัก
ยากยิ่งนัก   แต่สนุก   ทุกเรื่องไป
หลายสิบปี  แสนเสียดาย  ไม่ได้ใช้
คงเหลือไว้   เท่าที่เห็น   ว่าเป็นกลอน....
...ดีที่เรา  ชาวเว็บ   เก็บมาตั้ง
เลยได้ล้าง   มือเขียนใหม่    ในทุกตอน
ช่วยทำให้   วิชาเก่า  ที่เขาจร
กลับมาย้อน   กันลืม   ปลื้มใจจริง
...ขอบคุณ  น้องพี่  ที่ในเว็บ
ช่วยให้เก็บ  ความรู้เก่า  เข้ามาสิง
คนโน้นแต่ง  คนนี้เติม   เสริมกันจริง
อย่าประวิง  เรื่องสัมผัส   ค่อยขัดเกลา...

โอย..โอ๊ย..โอย..  ป้าอ๊อดขา..  อย่ายอยก
เดี๋ยวกระดก.. หกคะเมน..  ขายหน้าเขา
นิรู้เท่า..  หางอึ่ง..  พึ่งมั่วเอา
ไหนจะเท่า..  เอกไทย..  ใครก็รู้

[Torja]

โอย..โอ๊ย..โอย..  ป้าอ๊อดขา..  อย่ายอยก
เดี๋ยวกระดก.. หกคะเมน..  ขายหน้าเขา
นิรู้เท่า..  หางอึ่ง..  พึ่งมั่วเอา
ไหนจะเท่า..  เอกไทย..  ใครก็รู้

นี่มั่วแล้ว หรือคะ พี่นิขา
ที่อ่านมา ช่างไพเราะ เสนาะหู
ทั้งตอบโต้ ทั้งร้อยบท ยากน่าดู
มั่วไม่ได้ ใครก็รู้ ต้องเก่งจริง
     อาศัยมั่ว ไม่มีทาง ได้อย่างนี้
     ความหมายดี มีสัมผัส ชัดเจนยิ่ง
     ใช่ยอยก ไม่หกล้ม อย่าประวิง
     คนเก่งจริง มักนิยม ถล่มตัว


ต่อก็ไม่ได้มั่วนะคะ ขอบอก
แต่พอคิดไม่ออก ก็ก๊อปของพี่ ๆ มาซะงั้น

[Torja]

มาต่อกลอน ตอนดึกดึก นึกแล้วหวาด
เจ้าของบ้าน ไปลีลาศ ไม่ยอมกลับ
มาต่อกลอน ไม่เคยเห็น มาต้อนรับ
เจ้าของบ้าน หายวับ ไปกับฟลอร์ -_-"

[Ni]

มาต่อกลอน ตอนดึกดึก นึกแล้วหวาด
เจ้าของบ้าน ไปลีลาศ ไม่ยอมกลับ
มาต่อกลอน ไม่เคยเห็น มาต้อนรับ
เจ้าของบ้าน หายวับ ไปกับฟลอร์ -_-"

มาต่อกลอน..  ตอนดึก..  นึกไงเนี่ย
พี่นิเพลีย..  นอนหลับ..  แล้วซิหนอ
มิใช่มัว..  ลีลาศเพลิน..  อย่างที่พ้อ
ถ้าน้องรอ.. พี่ขอโทษ..  โปรดอภัย

[Torja]

มาต่อกลอน..  ตอนดึก..  นึกไงเนี่ย
พี่นิเพลีย..  นอนหลับ..  แล้วซิหนอ
มิใช่มัว..  ลีลาศเพลิน..  อย่างที่พ้อ
ถ้าน้องรอ.. พี่ขอโทษ..  โปรดอภัย

อย่าขอโทษ เลยค่ะ พี่นิขา
ผิดเวลา จะโทษพี่ ได้ที่ไหน
ก็กลางวัน ไม่มาเอง บ่นได้ไง
ตอนกลางคืน ใครใคร ก็ต้องนอน

[Ni]

อย่าขอโทษ เลยค่ะ พี่นิขา
ผิดเวลา จะโทษพี่ ได้ที่ไหน
ก็กลางวัน ไม่มาเอง บ่นได้ไง
ตอนกลางคืน ใครใคร ก็ต้องนอน

ตอนกลางวัน..   ถ้าพี่..  ไม่มารับ
แม้ไม่้่หลับ..  แต่งานยุ่ง..  นะดวงสมร
อย่าได้เคือง..  ขุ่นข้อง..  เลยงามงอน
แต่งเป็นกลอน..  ฝากความไว้..  พี่ขอบคุณ

[Torja]

ร้อนและแล้ง ลมผะผ่าว เผาป่าไม้
กรุ่นควันไฟ กระไออบ กระทบผิว
อากาศมัว ทั่วป่าเขา ลมเป่าปลิว
เถ้าละลิ่ว ลอยล่องลง ตรงแทบเท้า

ใช่ลมฟ้า อากาศ ธรรมชาติแกล้ง
ที่ป่าแล้ง ไหม้หม่น เพราะคนเผา
ตลอดทาง มองเห็น เป็นสีเทา
กลายเป็นเถ้า ป่าย่อยยับ ลงกับตา

[Ni]

ร้อนและแล้ง ลมผะผ่าว เผาป่าไม้
กรุ่นควันไฟ กระไออบ กระทบผิว
อากาศมัว ทั่วป่าเขา ลมเป่าปลิว
เถ้าละลิ่ว ลอยล่องลง ตรงแทบเท้า

ใช่ลมฟ้า อากาศ ธรรมชาติแกล้ง
ที่ป่าแล้ง ไหม้หม่น เพราะคนเผา
ตลอดทาง มองเห็น เป็นสีเทา
กลายเป็นเถ้า ป่าย่อยยับ ลงกับตา

อ่านบทกลอน..  รำพึง..  ถึงป่าเขา
คิดแล้วเศร้า..  คนไทย..  ทำลายป่า
ไม่คำนึง..  ถึงผลร้าย..  ที่ตามมา
ต่างสรรหา..  ผลประโยชน์..  จะโทษใคร
ทิวเขาเขียว..  กลับกลาย..  เป็นโล้นล้้าน
รุกสร้างบ้าน..  รีสอร์ทกลาง..  หุบเขาใหญ่
กลุ่มเศรษฐี..  ไปพักผ่อน..  สำราญใจ
ป่าร้องไห้..   แสนโหดร้าย..  คือคนเอง

[Torja]

เพราะต้องไป อีกไกล ให้นึกหวั่น
ด้วยไม่รู้ ปลายทางฝัน นั้นอยู่ไหน
เที่ยวเร่ร่อน ตะลอนทั่ว ยังกลัวใจ
ทำระเริง หลงไป คงผิดทาง

แนวถนน ข้างหน้า มองเห็นอยู่
ใจก็รู้ ทางไหนควร ล้วนกระจ่าง
ยังแอบเลี้ยว เที่ยวไป ในโลกกว้าง
ออกนอกทาง เถลไถล ตามใจตน

ถ้าบังคับ กลับทัน หันคืนได้
เพียงหลงไป ชั่วครู่ ไม่รู้หน
วกกลับมา อยู่บนทาง อย่างอดทน
คงรอดพ้น จนถึงได้ ปลายทางฝัน

[Ni]

เพราะต้องไป อีกไกล ให้นึกหวั่น
ด้วยไม่รู้ ปลายทางฝัน นั้นอยู่ไหน
เที่ยวเร่ร่อน ตะลอนทั่ว ยังกลัวใจ
ทำระเริง หลงไป คงผิดทาง

แนวถนน ข้างหน้า มองเห็นอยู่
ใจก็รู้ ทางไหนควร ล้วนกระจ่าง
ยังแอบเลี้ยว เที่ยวไป ในโลกกว้าง
ออกนอกทาง เถลไถล ตามใจตน

ถ้าบังคับ กลับทัน หันคืนได้
เพียงหลงไป ชั่วครู่ ไม่รู้หน
วกกลับมา อยู่บนทาง อย่างอดทน
คงรอดพ้น จนถึงได้ ปลายทางฝัน

บนถนน..  หนทาง..  ของชีวิต
อย่าไปคิด..  ว่าอีกไกล..  ให้นึกหวั่น..
ก้าวเท้าเดิน..  แม้พบ..  หนทางตัน
ต้องมีวัน..  หันหา..  ทางออกเจอ
อาจเผลอไผล..  ใจลอย..  คอยเชือนเฉ
อาจเกเร..  ไม่เดิน..  เพลินจนเผลอ
อาจแวะพัก..  หลับใหล..  หลงละเมอ
แต่อย่าเพ้อ..  หลงทาง..  ห่างไกลเกิน

[Torja]

รู้ทั้งรู้ ไม่ปลอดภัย ทำไงได้
แม้ไม่ใช่ วัยรุ่นกวน ป่วนถนน
อยากซื้อรถ เงินไม่พอ เพราะยังจน
ต้องจำทน ซ้อนสาม ไปตามมี

[Ni]

รู้ทั้งรู้ ไม่ปลอดภัย ทำไงได้
แม้ไม่ใช่ วัยรุ่นกวน ป่วนถนน
อยากซื้อรถ เงินไม่พอ เพราะยังจน
ต้องจำทน ซ้อนสาม ไปตามมี

นั่งซ้อนสาม..  ก็รู้..  อยู่ว่าผิด
ควรต้องคิด..  แก้ไข..  ให้ควรที่
อย่าโยงใย..  ไปเกี่ยว..  ว่าจนมี
ใช้วิถี..  ที่ปลอดภัย..  ใช่รถยนต์

[Torja]

นั่งซ้อนสาม..  ก็รู้..  อยู่ว่าผิด
ควรต้องคิด..  แก้ไข..  ให้ควรที่
อย่าโยงใย..  ไปเกี่ยว..  ว่าจนมี
ใช้วิถี..  ที่ปลอดภัย..  ใช่รถยนต์

ขอบคุณค่ะ พี่นิ ที่ชี้แนะ
ช่วยแยกแยะ ให้เข้าใจ ไม่สับสน
อย่าโยงใย ใช่อยู่ที่ มีหรือจน
ใช้ปัญญา ใช่รถยนต์ นำหนทาง

[Ni]

ไม่เคยคิด..รักใคร.. ในชีวิต
ไม่เคยคิด..มีใคร..ในสมอง
ไม่เคยคิด..หวังใคร..มาหมายปอง
ไม่เคยคิด..ครอบครอง..หัวใจใคร
พอพบเธอ..เพียงครั้ง..ถูกสั่งจิต
พอพบเธอ..ดุจชีวิต..สว่างไสว
พอพบเธอ..ความรัก..ผุดในใจ
พอพบเธอ..คราใด..ใจพองโต

[Ni]

วันเวลา..  พ้นผ่าน..  นานนักหนา
ยังติดตา..  ตรึงใจ..  ไม่ถ่ายถอน
เฝ้าคะนึง..  ถึงเธอ..  แม้ยามนอน
ไม่เคยผ่อน..  คลอนคลาย..  ให้ลดลง

ยังรำพึง..  ถึงเธอ..  ทุกเช้าค่ำ
ยังจดจำ..  วาจา..  น่าใหลหลง
ยังพร่ำเพ้อ..  ท่วงท่า..  ที่อาจ-อง
ยังเจาะจง..  เพียงเธอ..  แต่ผู้เดียว

[Torja]

ไม่เคยคิด..รักใคร.. ในชีวิต
ไม่เคยคิด..มีใคร..ในสมอง
ไม่เคยคิด..หวังใคร..มาหมายปอง
ไม่เคยคิด..ครอบครอง..หัวใจใคร

พอพบเธอ..เพียงครั้ง..ถูกสั่งจิต
พอพบเธอ..ดุจชีวิต..สว่างไสว
พอพบเธอ..ความรัก..ผุดในใจ
พอพบเธอ..คราใด..ใจพองโต

ไม่เคยหวัง จะให้เธอ ได้รับรู้
ไม่เคยหวัง เคียงคู่ ครองสุโข (เย้... สระโอ)
ไม่เคยหวัง ชิดใกล้ ไม่ได้โม้ (แหะ ๆ)
ไม่เคยหวัง ไม่เคยโว โธ่...แค่รัก

ขอเพียงแค่ เฝ้ามองดู อยู่ตรงนี้
ขอเพียงแค่ เป็นน้องพี่ ไม่อกหัก
ขอเพียงแค่ ได้คิดถึง ก็สุขนัก
ขอเพียงแค่ ได้รู้จัก ก็ดีใจ


--------------------------------------------
แหะ ๆ ต่อทำกลอนพี่นิหายซึ้งหมดเลยเนาะ
ก็พี่นิลงท้าย สระโอ ต่อก็อยากร้อยบทด้วยอ้ะ
แต่หายากจังเลยค่ะ -_-"

[Torja]

วันเวลา..  พ้นผ่าน..  นานนักหนา
ยังติดตา..  ตรึงใจ..  ไม่ถ่ายถอน
เฝ้าคะนึง..  ถึงเธอ..  แม้ยามนอน
ไม่เคยผ่อน..  ไม่ลด..  ระดับลง

ยังรำพึง..  ถึงเธอ..  ทุกเช้าค่ำ
ยังจดจำ..  วาจา..  น่าใหลหลง
ยังพร่ำเพ้อ..  ท่วงท่า..  ที่อาจ-อง
ยังเจาะจง..  เพียงเธอ..  แต่ผู้เดียว

วันเวลา พ้นผ่าน นานแล้วหนอ
ไม่เคยท้อ แม้เธอ ไม่แลเหลียว
ให้เลิกรัก ยากยิ่ง แท้จริงเทียว
ได้ข้องเกี่ยว สักนิดหนึ่ง ก็ซึ้งใจ

ทุกค่ำเช้า เฝ้ารอ ได้ยินเสียง
ขอแค่เพียง ได้รับรู้ เธออยู่ใกล้
ได้เห็นเธอ แม้เธอคู่ อยู่กับใคร
ก็สุขใจ ไม่เคยหมาย จะครอบครอง



----------------------------------------
ไม่ได้มาตอบนะคะ มา "ต่อ"
อ้อ... แล้วก็ไม่ได้แอบรักคนข้างบ้านด้วยค่ะ
กลอนของพี่นิพาไป....