***ขำ ขำ.. วันละนิด (ภาค 3)***

[Ni]

สวัสดีค่ะมิตรรักนักลีลาศ และแฟนๆที่ชอบ ขำ
นิขอเชิญพบกับ

***ขำ ขำ..  วันละนิด (ภาค 3)***

ด้วยเรื่องราวที่ต้องเซ็นเซ่อร์ (รึเปล่า)

เรื่องของหลานสาวกับน้าชาย (ต่ำกว่า 18 ไม่ควรอ่าน)

น้องจอยเป็นเด็กเรียบร้อยจากต่างจังหวัด
มาอยู่กับน้าชายที่กรุงเทพฯเพื่อเรียนหนังสือ

ทุกคนคิดว่าทั้งคู่เป็นน้าหลานกันธรรมดา

จนกระทั่งวันหนึ่ง น้องจอยพูดอย่างอารมณ์ฉุนเฉียวว่า..

"น้าถอดเสื้อของจอยออกได้ไหม"

น้าชายก็ถอดเสื้อของน้องจอยออกอย่างว่าง่าย

"น้าถอดกางเกงของจอยด้วย"

น้าชายรีบถอดกางเกงหลานสาวโดยทันที
น้องจอยพูดด้วยอาการเก้ออายต่อไปว่า..

"ยกทรงจอยด้วย"

น้าชายปลดตะขอยกทรงน้องจอยออก
จากนั้น......น้องจอยก็พูดด้วยอาการหน้าแดงว่า..

"กางเกงในของจอยก็ถอดด้วยสิ"

น้าชายถอดเสื้อผ้าของน้องจอยออกจนหมด
จากนั้นน้องจอยก็กล่าวว่า.........

"คราวหน้า น้าอย่าเอาเสื้อผ้าของจอยไปใส่อีกนะ"
.........................
.........................
.........................

ใครที่กำลังคิดลามก เขกหัวตัวเอง 1 ที
โปรดนำเรื่องนี้ไปให้เพื่อนท่านอ่านด้วยค่ะ
ถ้าอยากให้เพื่อนของท่านเขกหัวตัวเองบ้าง..  อิอิ

[ปอปลาตาโต]

แวะมาอุดหนุนพี่นิค่ะ 

ครูสายสมรหงุดหงิดอย่างแรง เมื่อเหลือบไปเห็น
เด็กนักเรียนคนหนึ่งที่อยู่แถวหลังสุด แอบนั่งสัปหงก
ไม่สนใจบทเรียนที่เธอกำลังบรรยาย ครูสายสมรจึงตะโกนบอกเพื่อนนักเรียนที่นั่งอยู่ข้างๆ ว่า
"นี่เธอ...ปลุกหมอนั่นให้ตื่นขึ้นเดี๋ยวนี้"
ได้ยินดังนั้น เด็กชายที่นั่งข้าง ๆ จึงตะโกนตอบกลับว่า
"ครูเป็นคนทำให้เขาหลับ ครูก็ปลุกเขาเองซิครับ"

[Torja]

ต่อเล่นด้วยยยยยยย 

ปู่ไปเดินห้าง เห็นกระบอกโลหะสีเงินวาว ก็ถามพนักงานขายว่า
"หลานเอ๊ย ไอ้ที่วอบแวบสีเงินๆ นั่นอะไร"
พนักงานขายตอบว่า "กระติกน้ำครับผม"
"แล้วมันทำอะไรได้มั่ง"
"ก็ใส่ของร้อนก็ร้อนนาน ใส่ของเย็นก็เย็นนาน"
ปู่ว่าเจ๋ง เลยตกลงซื้อมาอันนึง
วันรุ่งขึ้น ปู่ก็เอากระติกน้ำที่เพิ่งซื้อมาไปอวดเพื่อน
เพื่อนปู่ถาม "อะไรนั่นน่ะ"
"กระติกน้ำไง"
"แล้วมันมีอะไรพิเศษรึ"
"ก็ใส่ของร้อน ก็เก็บความร้อนได้ หรือใส่ของเย็น ก็เก็บความเย็นได้"
เพื่อนก็เลยถามว่า "แล้วแกใส่อะไรมาล่ะ"
ปู่ยืด... ก่อนจะตอบว่า
"กาแฟร้อน 2 แก้ว กับไอติม 1 ถ้วย!!!"

[ป้าอ๊อด]

ปู่ใครนะ  น่ารักจัง   

[Jiewja]

แวะมาอุดหนุนพี่นิค่ะ 

ครูสายสมรหงุดหงิดอย่างแรง เมื่อเหลือบไปเห็น
เด็กนักเรียนคนหนึ่งที่อยู่แถวหลังสุด แอบนั่งสัปหงก
ไม่สนใจบทเรียนที่เธอกำลังบรรยาย ครูสายสมรจึงตะโกนบอกเพื่อนนักเรียนที่นั่งอยู่ข้างๆ ว่า
"นี่เธอ...ปลุกหมอนั่นให้ตื่นขึ้นเดี๋ยวนี้"
ได้ยินดังนั้น เด็กชายที่นั่งข้าง ๆ จึงตะโกนตอบกลับว่า
"ครูเป็นคนทำให้เขาหลับ ครูก็ปลุกเขาเองซิครับ"

...เรื่องนี้เล่าจากประสบการณ์จริง.อ๊ะป่าวจ๊ะ..น้องโอ๋จ๋า...

[Jiewja]

ต่อเล่นด้วยยยยยยย 

ปู่ไปเดินห้าง เห็นกระบอกโลหะสีเงินวาว ก็ถามพนักงานขายว่า
"หลานเอ๊ย ไอ้ที่วอบแวบสีเงินๆ นั่นอะไร"
พนักงานขายตอบว่า "กระติกน้ำครับผม"
"แล้วมันทำอะไรได้มั่ง"
"ก็ใส่ของร้อนก็ร้อนนาน ใส่ของเย็นก็เย็นนาน"
ปู่ว่าเจ๋ง เลยตกลงซื้อมาอันนึง
วันรุ่งขึ้น ปู่ก็เอากระติกน้ำที่เพิ่งซื้อมาไปอวดเพื่อน
เพื่อนปู่ถาม "อะไรนั่นน่ะ"
"กระติกน้ำไง"
"แล้วมันมีอะไรพิเศษรึ"
"ก็ใส่ของร้อน ก็เก็บความร้อนได้ หรือใส่ของเย็น ก็เก็บความเย็นได้"
เพื่อนก็เลยถามว่า "แล้วแกใส่อะไรมาล่ะ"
ปู่ยืด... ก่อนจะตอบว่า
"กาแฟร้อน 2 แก้ว กับไอติม 1 ถ้วย!!!"

...พี่จิ๋วเดาว่า..ปู่แก..อยากทาน.กาแฟ"ลาเต้".เนอะ!

[ปอปลาตาโต]

แวะมาอุดหนุนพี่นิค่ะ 

ครูสายสมรหงุดหงิดอย่างแรง เมื่อเหลือบไปเห็น
เด็กนักเรียนคนหนึ่งที่อยู่แถวหลังสุด แอบนั่งสัปหงก
ไม่สนใจบทเรียนที่เธอกำลังบรรยาย ครูสายสมรจึงตะโกนบอกเพื่อนนักเรียนที่นั่งอยู่ข้างๆ ว่า
"นี่เธอ...ปลุกหมอนั่นให้ตื่นขึ้นเดี๋ยวนี้"
ได้ยินดังนั้น เด็กชายที่นั่งข้าง ๆ จึงตะโกนตอบกลับว่า
"ครูเป็นคนทำให้เขาหลับ ครูก็ปลุกเขาเองซิครับ"

...เรื่องนี้เล่าจากประสบการณ์จริง.อ๊ะป่าวจ๊ะ..น้องโอ๋จ๋า...

นักเรียนของโอ๋ไม่หลับค่ะพี่จิ๋ว
เพราะมีแต่นักเรียนตัวโตที่คอยลุ้นอยู่ว่า
คุณครูจะทำอะไรต่อไป ฮ่า ฮ่า ฮ่า.....เอิ๊ก เอิ๊ก

[Torja]

ขอเล่าเรื่องผีซักเรื่องนะคะ ลอกมาจากหนังสือ
"ผีในล้านนา" ของ "มาลา คำจันทร์" ค่ะ

ผียืมหม้อ

ตะก่อนโน้นนนนยังมีแม่ป้าสองคน ป้าแก้วและป้าคำ เป็นโรคคอพอกด้วยกันทั้งคู่
ป้าแก้วเป็นคนธรรมะธรรมโมคิดหน่ายสังขาร
คืนหนึ่งจึงแบกคอพอกโตเท่าหม้อไปนอนไร่ร้าง
ก่อนนอนก็ตั้งจิตปรารถนาว่า
"ผีทั้งหลายเอ๋ย หากมาพบข้าก็เอาข้าไปเสียเถอะ
ข้านี้หน่ายสังขารรำคาญไอ้คอพอกเท่าหม้อเท่าไหเต็มทนแล้ว"

ตกดึก พวกผีก็ออกมาหากิน ผีหาได้เก้งตัวหนึ่งจะเอาแกงกิน
ที่กระท่อมไร่ร้าง ผีหาหม้อไม่พบ พอพบคอพอกของป้าแก้วก็นึกว่าหม้อ ผีบอกว่า
"ป้า ๆ ขอยืมหม้อเดี๋ยวนะ"
ว่าแล้วผีก็ปลิดเอาคอพอกออกจากคอป้าแก้วแล้วเอาไปใช้แทนหม้อ
พอใกล้รุ่ง ผีก็ยังไม่ได้ล้างหม้อ จึงบอกกับป้าแก้วว่า
"ป้า ๆ ข้าล้างหม้อไม่ทัน เอาไปล้างก่อนนะ"
ว่าแล้วผีก็เอาหม้อแกงกลับไปเมืองผี

ครั้นรุ่งเช้าป้าแก้วตื่นขึ้นมาคลำดูคอพอกไม่พบก็ดีใจ
กลับเข้าหมู่บ้าน พบป้าคำกลางทาง ป้าคำก็ถาม
"คอพอกแกไปไหนเสีย"
"ข้าไปนอนไร่ร้าง ตื่นเช้ามา คอพอกก็หายไป" ป้าแก้วตอบ
ป้าคำได้ยินก็ดีใจ ตกค่ำก็ไปนอนที่กระท่อมไร่ร้าง

ตกดึกพวกผีก็ออกหากินประสาผี พบป้าคำนอนหงาย
แบกคอพอกเท่าหม้อ ผีก็บอกว่า...

"ป้า ๆ เอาหม้อมาคืนแล้วเน้อ"

ว่าแล้วก็เอาคอพอกติดเข้าไป รุ่งเช้าป้าคำตื่นมาเลยมีคอพอกสองลูก!!!

 

[Ni]

โอ๊ยยยย..  ขำไม่ออกค่ะ..
สงสารป้าคำ
น้องต่อใจร้ายยยยย..

[Torja]

โอ๊ยยยย..  ขำไม่ออกค่ะ..
สงสารป้าคำ
น้องต่อใจร้ายยยยย..

พี่นิจะขำได้ไงอ้ะคะ ก็ต่อเล่าเรื่องผีอ้ะ 

[nutt]

ขอเล่าเรื่องผีซักเรื่องนะคะ ลอกมาจากหนังสือ
"ผีในล้านนา" ของ "มาลา คำจันทร์" ค่ะ

ผียืมหม้อ

ตะก่อนโน้นนนนยังมีแม่ป้าสองคน ป้าแก้วและป้าคำ เป็นโรคคอพอกด้วยกันทั้งคู่
ป้าแก้วเป็นคนธรรมะธรรมโมคิดหน่ายสังขาร
คืนหนึ่งจึงแบกคอพอกโตเท่าหม้อไปนอนไร่ร้าง
ก่อนนอนก็ตั้งจิตปรารถนาว่า
"ผีทั้งหลายเอ๋ย หากมาพบข้าก็เอาข้าไปเสียเถอะ
ข้านี้หน่ายสังขารรำคาญไอ้คอพอกเท่าหม้อเท่าไหเต็มทนแล้ว"

ตกดึก พวกผีก็ออกมาหากิน ผีหาได้เก้งตัวหนึ่งจะเอาแกงกิน
ที่กระท่อมไร่ร้าง ผีหาหม้อไม่พบ พอพบคอพอกของป้าแก้วก็นึกว่าหม้อ ผีบอกว่า
"ป้า ๆ ขอยืมหม้อเดี๋ยวนะ"
ว่าแล้วผีก็ปลิดเอาคอพอกออกจากคอป้าแก้วแล้วเอาไปใช้แทนหม้อ
พอใกล้รุ่ง ผีก็ยังไม่ได้ล้างหม้อ จึงบอกกับป้าแก้วว่า
"ป้า ๆ ข้าล้างหม้อไม่ทัน เอาไปล้างก่อนนะ"
ว่าแล้วผีก็เอาหม้อแกงกลับไปเมืองผี

ครั้นรุ่งเช้าป้าแก้วตื่นขึ้นมาคลำดูคอพอกไม่พบก็ดีใจ
กลับเข้าหมู่บ้าน พบป้าคำกลางทาง ป้าคำก็ถาม
"คอพอกแกไปไหนเสีย"
"ข้าไปนอนไร่ร้าง ตื่นเช้ามา คอพอกก็หายไป" ป้าแก้วตอบ
ป้าคำได้ยินก็ดีใจ ตกค่ำก็ไปนอนที่กระท่อมไร่ร้าง

ตกดึกพวกผีก็ออกหากินประสาผี พบป้าคำนอนหงาย
แบกคอพอกเท่าหม้อ ผีก็บอกว่า...

"ป้า ๆ เอาหม้อมาคืนแล้วเน้อ"

ว่าแล้วก็เอาคอพอกติดเข้าไป รุ่งเช้าป้าคำตื่นมาเลยมีคอพอกสองลูก!!!

 

ฮือ ๆ ๆ
ป้าแก้ว ใจ้ร้ายยยย...
(เอ๊ะ..??!!??!! หรือผีใจร้ายกันแน่)... 

[Ni]

สวัสดีค่ะมิตรรัก  แฟนบ้าน  ขำ ขำ..  วันละนิด

วันนี้นิมีเรื่องมาให้อ่านคลายเครียดนะคะ

"เมียอั๊วนอกใจว่ะ"..   ชายหนุ่มปรับทุกข์กับเพื่อน

"เรื่องเป็นไงมาไงวะ"..    เพื่อนย้อนถาม..อย่างยินดีรับฟัง

"เมื่อคืนเธอไม่ยอมกลับบ้านนะสิ พออั๊วถาม เธอบอกว่า..ไปค้างกับพี่สาว"..   ชายหนุ่มเล่า

"ก็ไม่เห็นแปลกอะไรนี่หว่า  แค่นี้จะว่าเค้านอกใจได้ไง"..    เพื่อนชี้ทางสว่าง

"โกหกเห็นๆว่ะ..  ก็อั๊วนอนอยู่กับพี่สาวเธอทั้งคืนนี่หว่า ..."

??..??..??..

[Jomjam]

สวัสดีค่ะมิตรรัก  แฟนบ้าน  ขำ ขำ..  วันละนิด

วันนี้นิมีเรื่องมาให้อ่านคลายเครียดนะคะ

"เมียอั๊วนอกใจว่ะ"..   ชายหนุ่มปรับทุกข์กับเพื่อน

"เรื่องเป็นไงมาไงวะ"..    เพื่อนย้อนถาม..อย่างยินดีรับฟัง

"เมื่อคืนเธอไม่ยอมกลับบ้านนะสิ พออั๊วถาม เธอบอกว่า..ไปค้างกับพี่สาว"..   ชายหนุ่มเล่า

"ก็ไม่เห็นแปลกอะไรนี่หว่า  แค่นี้จะว่าเค้านอกใจได้ไง"..    เพื่อนชี้ทางสว่าง

"โกหกเห็นๆว่ะ..  ก็อั๊วนอนอยู่กับพี่สาวเธอทั้งคืนนี่หว่า ..."

??..??..??..

....ก๊ากกกกกกกกก....

[Torja]

 

[Ni]

สวัสดียามบ่ายใกล้เย็นค่ะ..

นิมีเรื่องมาให้อ่านพอให้ได้   ขำ ขำ..  วันละนิด  นะคะ

หนุ่มใหญ่นั่งครุ่นคิดเงียบๆ..  อยู่เป็นเวลานาน จนภรรยาสงสัย

"คิดอะไรอยู่หรือพี่"..   เธอจึงเอ่ยถามขึ้นมา

"จำได้มั้ย  วันนี้..  เมื่อยี่สิบปีที่แล้ว เป็นวันที่ พ่อเธอจับได้ว่า พี่เข้าหาเธอ"

"จำได้สิจ๊ะพี่"..     ภรรยาพยักหน้าหงึกๆ

"แล้วพ่อเธอก็ให้พี่เลือกว่า จะมาสู่ขอเธอ หรือว่าจะยอมติดคุกซัก 20 ปี"

"จ้ะ..จ้ะ..  แล้วพี่ก็เลือกไปสู่ขอฉัน"..   ภรรยารีบตอบรับคำและเสริม

"แล้วนี่ พี่นั่งคิดอะไรอยู่ล่ะจ๊ะ"

"พี่ก็กำลังคิดอยู่ว่า..   ถ้าพี่ยอมติดคุกซะตั้งแต่วันนั้น.. วันนี้พี่ก็พ้นโทษแล้วนะ่ซิ"

"จ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกก"

[Torja]

[Ni]

จิตรกรหนุ่มพยายามมีสมาธิกับการทำงานของเขา
แต่สาวน้อยที่มาเป็นแบบให้วาดก็ทำให้ตบะของเขาขาดผึง
ชายหนุ่มกระโจนใส่เธอ กอดไว้แน่น แล้วระดมจูบอย่างเร่าร้อน

"อย่านะ" .. เธอผลักชายหนุ่ม

"คุณอาจจะทำยังงี้กับนางแบบคนอื่นได้..  แต่ไม่ใช่ชั้นแน่ !!!"

"แต่ผมไม่เคยทำยังงี้กับแบบของผมมาก่อนเลยจริงๆนะครับ"..   ชายหนุ่มท้วง

"คุณพูดจริงเหรอ"..   เธอทำท่าไม่อยากจะเชื่อ

"คุณวาดมาเท่าไหร่แล้ว ?"

"สี่..."..    จิตรกรหนุ่มตอบ

"เหยือกน้ำ แอปเปิ้ล ตะกร้า แล้วก็คุณนี่แหละ!!!"

[Torja]

[Torja]

หนูเล็กว่าง่าย



หนูเล็กเป็นลูกครึ่งไทย-เบลเยี่ยม แต่มาม็อง (แม่) ก็สอนให้พูดไทยด้วย
หนูเล็กพูดไทยได้ตั้งหลายคำ วันหนึ่ง หนูเล็กเรียกมาม็องเสียงดัง

หนูเล็ก: "มาม็อง...มานี่!! มาม็อง...มานี่!!"

แม่: "หนูเล็ก.... เรียกแม่แบบนี้ได้ไง พูดเพราะ ๆ สิครับ"

หนูเล็ก: "เพาะ เพาะ"

แม่: "? ? ? ?"

[ปอปลาตาโต]

 

[Ni]

หนูเล็กว่าง่าย



หนูเล็กเป็นลูกครึ่งไทย-เบลเยี่ยม แต่มาม็อง (แม่) ก็สอนให้พูดไทยด้วย
หนูเล็กพูดไทยได้ตั้งหลายคำ วันหนึ่ง หนูเล็กเรียกมาม็องเสียงดัง

หนูเล็ก: "มาม็อง...มานี่!! มาม็อง...มานี่!!"

แม่: "หนูเล็ก.... เรียกแม่แบบนี้ได้ไง พูดเพราะ ๆ สิครับ"

หนูเล็ก: "เพาะ เพาะ"

แม่: "? ? ? ?"

หนูเล็กน่ารักจังเลย..

[Ni]

คลิปนี้ห้ามเด็กดูค่ะ

[Torja]

จะชั่งไปทำไม

อันเนื่องมาจากโครงการสามสิบบาทรักษาทุกโรค
ยายมาเป็นไข้หลายวันแล้วก็เลยไปโรงพยาบาล
พอไปถึงหน่วยคัดกรองฯ พยาบาลวัดความดัน
แล้วก็บอกยายมาว่า

พยาบาล: ยายถอดรองเท้าแล้วชั่งน้ำหนักเลยจ้ะ

ยายมาทำหน้างง ๆ แต่ก็เดินตรงไปที่เครื่องชั่ง
ถอดรองเท้าแล้วชั่งน้ำหนัก

พยาบาล: หนักเท่าไหร่จ๊ะยาย

ยายมา: สามขีดครึ่งจ้า...

พยาบาล: ? ? ?

[nutt]

จะชั่งไปทำไม

อันเนื่องมาจากโครงการสามสิบบาทรักษาทุกโรค
ยายมาเป็นไข้หลายวันแล้วก็เลยไปโรงพยาบาล
พอไปถึงหน่วยคัดกรองฯ พยาบาลวัดความดัน
แล้วก็บอกยายมาว่า

พยาบาล: ยายถอดรองเท้าแล้วชั่งน้ำหนักเลยจ้ะ

ยายมาทำหน้างง ๆ แต่ก็เดินตรงไปที่เครื่องชั่ง
ถอดรองเท้าแล้วชั่งน้ำหนัก

พยาบาล: หนักเท่าไหร่จ๊ะยาย

ยายมา: สามขีดครึ่งจ้า...

พยาบาล: ? ? ?

ฮ่า ๆ ๆ ๆ ๆ
 

[Ni]

จะชั่งไปทำไม

อันเนื่องมาจากโครงการสามสิบบาทรักษาทุกโรค
ยายมาเป็นไข้หลายวันแล้วก็เลยไปโรงพยาบาล
พอไปถึงหน่วยคัดกรองฯ พยาบาลวัดความดัน
แล้วก็บอกยายมาว่า

พยาบาล: ยายถอดรองเท้าแล้วชั่งน้ำหนักเลยจ้ะ

ยายมาทำหน้างง ๆ แต่ก็เดินตรงไปที่เครื่องชั่ง
ถอดรองเท้าแล้วชั่งน้ำหนัก

พยาบาล: หนักเท่าไหร่จ๊ะยาย

ยายมา: สามขีดครึ่งจ้า...

พยาบาล: ? ? ?

น้องต่อคะ..

ไปถามพยาบาลคนนั้นดูอีกทีซิคะว่า..
คุณยายชื่อ มา.. แน่หรือคะ..
ไม่ใช่ ชื่อ ต่อ..  หรือ นัฐ หรือคะ

[Ni]

สวัสดีที่บ้าน***ขำ ขำ..  วันละนิด (ภาค 3)***ค่ะ
ขอประเดิมเรื่องแรกของปีใหม่นี้นะคะ
ให้ชื่อเรื่องว่า..

เหตุผลที่ผมไล่เลขาผมออก

อาทิตย์ที่แล้วเป็นวันเกิดของผม
เป็นเช้าที่ผมตื่นมาแล้วรู้สึกไม่ค่อยดีซักเท่าไร

จากนั้นผมก็เลยลงไปทานอาหารเช้า
โดยหวังว่าภรรยาผมจะแฮปปี้เบิร์ดเดย์กับผม
แล้วก็มีของขวัญเล็กๆสักชิ้นให้

แต่กลับกลายเป็นว่าเธอไม่แม้แต่จะอรุณสวัสดิ์ผม
ถ้างั้น.. ก็ลืมไปได้เลยเรื่อง แฮปปี้เบิร์ดเดย์

ผมก็คิดเอาว่า เอาน่า  นี่แหละการแต่งงาน
แต่ ลูกผมไง  พวกเค้าจะจำวันนี้ได้

แต่ลูกผมก็ลงมาทานข้าว ข้างล่างแล้วก็ไม่ได้พูดอะไรซักคำเลย

จากนั้นผมก็ไปออฟฟิศ ไปทำงาน ด้วยความรู้สึกต่ำต้อย และ ค่อนข้างแย่
พอผมไปถึงออฟฟิศ..
เจน เลขาผมก็เข้ามาทักว่า..

"สวัสดีค่ะเจ้านาย"   แล้วก็

"สุขสันต์วันเกิดนะคะ"

ผมก็รู้สึกดีที่ว่าอย่างน้อยก็มีซักคนที่จำวันเกิดผมได้
จากนั้นผมก็ทำงานไปเรื่อยๆจนถึงบ่ายโมง
แล้วเจน ก็มาเคาะประตูห้องผมแล้วถามว่า..

"วันนี้ช่างเป็นวันที่อากาศดีจริงๆเลย แล้ววันนี้ก็เป็นวันเกิดเจ้านายด้วย
ทำไมเราไม่ไปกินข้าวเที่ยงกันสองต่อสอง แค่ดิฉันกับคุณ"

พอได้ยินอย่างนั้น ผมก็ตอบไปว่า..

"แน่นอนสิ นั่นเป็นสิ่งที่ดีที่สุดที่ผมได้ยินตั้งแต่เช้าเลยนะ"

จากนั้นเราก็ไปทานข้าวเที่ยงกัน
แต่เราไม่ได้ไปที่เราไปกินกันตามปกติ
เจนเลือกร้านที่ค่อนข้างเงียบๆ (เป็นส่วนตัว)หน่อย

แล้วเราก็เลือกโต๊ะเฉพาะไว้
เราก็สั่งมาร์ตินี่มาดื่มกันคนละสองแก้ว

จากนั้นระหว่างทางกลับไปออฟฟิศ
เจนบอกกับผมว่า..

"วันนี้ช่างเป็นวันที่อากาศดีจริงๆเลย
เราคงไม่ต้องรีบกลับกันไปที่ออฟฟิศจริงๆใช่มั้ยคะ"

ผมก็ตอบไปว่า..

"อืม คงไม่จำเป็นมั้ง ว่าแต่ เจน คุณคิดว่าไงล่ะ"

เจนตอบว่า..

"งั้นแวะไปอพาร์ทเม้นของดิฉันก่อนมั้ยล่ะ อยู่แค่ตรงหัวมุมด้านหน้านี่เอง"


พอเราไปถึงอพาร์ทเม้นของเจน
เจนก็บอกกับผมว่า..

"บอสค่ะคุณคงไม่ว่าอะไรใช่มั้ย ถ้าดิฉันจะเข้าไปในห้องนอนซักพักนึงก่อน แล้วจะกลับมาหาบอสนะคะ"


ผมก็ตอบ ไปแบบตะกุกตะกัก ไม่มั่นใจ..

"โอเค" 

เจนก็เข้าไปในห้องของหล่อนแป๊ปนึง

จากนั้นเธอก็ออกมา พร้อมกับเค้กวันเกิดก้อนใหญ่
พร้อมกับ ภรรยาผม ลูกๆผม เพื่อนๆของผมเป็นขโยง เพื่อนร่วมงาน แล้วทุกคนก็ร้องเพลง สุขสันต์วันเกิดให้ผม..

ส่วนตัวผมก็นั่งนิ่งอยู่ตรงนั้น..

บนโซฟาของเจน.....

แบบเปลือยกายอยู่.......

[nutt]

จะชั่งไปทำไม

อันเนื่องมาจากโครงการสามสิบบาทรักษาทุกโรค
ยายมาเป็นไข้หลายวันแล้วก็เลยไปโรงพยาบาล
พอไปถึงหน่วยคัดกรองฯ พยาบาลวัดความดัน
แล้วก็บอกยายมาว่า

พยาบาล: ยายถอดรองเท้าแล้วชั่งน้ำหนักเลยจ้ะ

ยายมาทำหน้างง ๆ แต่ก็เดินตรงไปที่เครื่องชั่ง
ถอดรองเท้าแล้วชั่งน้ำหนัก

พยาบาล: หนักเท่าไหร่จ๊ะยาย

ยายมา: สามขีดครึ่งจ้า...

พยาบาล: ? ? ?

น้องต่อคะ..

ไปถามพยาบาลคนนั้นดูอีกทีซิคะว่า..
คุณยายชื่อ มา.. แน่หรือคะ..
ไม่ใช่ ชื่อ ต่อ..  หรือ นัฐ หรือคะ

อ้าวววววววววว..
พี่นิ... 

[nutt]

สวัสดีที่บ้าน***ขำ ขำ..  วันละนิด (ภาค 3)***ค่ะ
ขอประเดิมเรื่องแรกของปีใหม่นี้นะคะ
ให้ชื่อเรื่องว่า..

เหตุผลที่ผมไล่เลขาผมออก

เจนก็เข้าไปในห้องของหล่อนแป๊ปนึง

จากนั้นเธอก็ออกมา พร้อมกับเค้กวันเกิดก้อนใหญ่
พร้อมกับ ภรรยาผม ลูกๆผม เพื่อนๆของผมเป็นขโยง เพื่อนร่วมงาน แล้วทุกคนก็ร้องเพลง สุขสันต์วันเกิดให้ผม..

ส่วนตัวผมก็นั่งนิ่งอยู่ตรงนั้น..

บนโซฟาของเจน.....

แบบเปลือยกายอยู่.......

อ่ะฮึ ๆ ๆ ๆ หวังดีแต่ประสงค์ร้าย..
หรือเอ.. หวังดีแต่ไหวพริบน้อย..

[ปอปลาตาโต]

ปาเจรา วีดีโอโหตุ โทรทัศน์สรา ตำราบ่สน
ข้าฯ ขอเคารพน้อมสักการ แต่โทรทัศนาจารย์ และวีดีโอเอ๊กซ์ ศึกษา
ทั้งวิทยุผู้ประกาศวิชา อบรมจริยา แก่ข้าในกาลปัจจุบัน
ข้าฯ ขอเคารพเทป ทุก ๆ อัน สามม้วน 1 วัน 1 วันเรียน 3 วิชา

ขอเดช เครื่องถ่ายเอกสารมา ปัญญาให้เกิดแตกฉาน
อุตส่าห์มานั่งเรียน ทุก ๆ วัน เรียนไปก็ ปวดกบาล
ฉะนั้นอย่าได้เรียนมันเลย (กราบ)

ปัญญาต๊อกแต๊ก อิโหล่ โต๋เต๋ สอบไม่ o.k. เลยเรียน 8 ปี (กราบ)

 

[ป้าอ๊อด]

บทสวดน้องโอ๋....สุดยอด..แต่ตอนท้าย..เลยเรียน 4 ปีก็พอ..

[ปอปลาตาโต]

บทสวดน้องโอ๋....สุดยอด..แต่ตอนท้าย..เลยเรียน 4 ปีก็พอ..

สวัสดีค่ะป้าอ๊อด..4 ปี..นานไป ตอนนี้ขอแค่ 3 ปี ก็แล้วกันนะคะ 

พุทธังเอากะตังใส่ตู้
ธัมมั้งเอากะตังใส่ตู้
สังฆังเอากะตังใส่ตู้
พระไม่อยู่ทุบตู้เอากะตัง  (บาปเนอะ.. )

[nutt]

บทสวดน้องโอ๋....สุดยอด..แต่ตอนท้าย..เลยเรียน 4 ปีก็พอ..

สวัสดีค่ะป้าอ๊อด..4 ปี..นานไป ตอนนี้ขอแค่ 3 ปี ก็แล้วกันนะคะ 

พุทธังเอากะตังใส่ตู้
ธัมมั้งเอากะตังใส่ตู้
สังฆังเอากะตังใส่ตู้
พระไม่อยู่ทุบตู้เอากะตัง  (บาปเนอะ.. )

555.. พี่โอ๋คะ... ใครสอนให้ไหว้พระบทนี้คะ 

[Ni]

สวัสดีค่ะ..
อ่านเรื่อง ขำ ขำ ให้ขำ กันสักเรื่องนึงนะคะ
ให้ชื่อเรื่องว่า..

"ธรรมชาติของตุ่น"

นายตุ่น เป็นชายผู้โชคร้ายคนหนึ่ง เพราะบ้านเขาถูกไฟไหม้  แต่เขายังโชคดี
ที่มีเพื่อนบ้านผู้อาทรวิ่งไปดูแลช่วยเหลือ  ขณะไฟกำลังลามลงมา
 
เพื่อนบ้าน(ตะโกน)      :  ..     เฮ้ย ตุ่น นายมัวทำอะไรอยู่วะ เดี๋ยวก็โดนไฟคลอกตายหรอก
นายตุ่น                     :  ..     ผมกำลังใส่รองเท้าอยู่ครับ
เพื่อนบ้าน                  :  ..      ไอ้บ้าเอ๊ย.. มันไม่ใช่เวลามาใส่รองเท้านะ รีบออกมาซะ
 
เวลาผ่านไปสักอึดใจใหญ่ เพื่อนบ้านก็ไม่เห็นนายตุ่นออกมาจากบ้าน
เพื่อนบ้านจึงตะโกนเข้าไปใหม่ว่า..

เพื่อนบ้าน                   :  ..     ตุ่น แกมัวทำไรอยู่วะ
 
นายตุ่น                      :  ..     ผมกำลังถอดรองเท้าอยู่ครับ

[Torja]

[Ni]

สวัสดีค่ะมิตรรักนักลีลาศ และนักเพลง..  อีกทั้งนักอ่าน..

เข้ามาอ่าน   *** ขำ ขำ..  ให้ขำกันเถอะค่ะ

ครั้งนี้ให้ชื่อเรื่องว่า..

"ไม่ต้องไปฟังคำของพ่อเลย"

เย็นวันหนึ่ง  เลิศชายประกาศข่าวดีเสียงลั่นบ้านด้วยความตื่นเต้น..

"คุณพ่อครับ..คุณแม่ครับ ผมมีข่าวใหญ่มาบอกครับ..
ผมจะแต่งงานกับสาวสวยที่สุดในอำเภอนี้
เธอชื่อ  นิดหน่อย ครับ บ้านอยู่ถัดเราไป นิดเดียวเอง"
 
หลังอาหารเย็น..   พ่อก็ดึงเลิศชายไปคุยกันสองต่อสอง

"ลูก..  พ่อมีเรื่องคุยด้วย พ่อกับแม่แต่งงานกันมาสามสิบปีแม่ของลูกเป็นเมียที่ดี
เป็นแม่ศรีเรือนที่ไม่มีอะไรบกพร่อง  แต่เสียที่เรื่องสำคัญของชีวิตคู่
พ่อเลยแอบไปมีอะไรกับผู้หญิงอื่นไว้หลายคน
ความจริงน่ะ  นิดหน่อยเป็นพี่น้องกับลูก เพียงแต่คนละแม่ ลูกแต่งงานด้วยไม่ได้นะ"
 
หัวใจของเลิศชายแหลกสลาย  มีอาการซึมเศร้าไปร่วมปี
กว่าจะทำใจได้ และออกไปจีบสาวคนใหม่ ไม่นานนักก็กลับบ้านมาประกาศข่าวดีอีก..

"ผมคุยกับน้ำตาลแล้วครับ คุณพ่อคุณแม่ อีกสองเดือนเราจะแต่งงานกัน"

ครั้งนี้คุณพ่อก็ดึงตัวเลิศชายไปคุยกันสองต่อสองอีกครั้ง

"น้ำตาลก็เป็นน้องของลูกเหมือนกัน   พ่อเสียใจจริงๆ ที่ลูกจะไม่ได้แต่งงาน"
 
เลิศชายหงุดหงิดจนคลั่ง ในที่สุดก็ตัดสินใจไปฟ้องแม่..

"พ่อทำงี้ได้ไง  พ่อเที่ยวไปมีลูกกับผู้หญิงอื่นทั่วอำเภอ
แล้วอย่างนี้ เมื่อไรผมถึงจะได้แต่งงาน
พอผมไปรักกับสาวคนไหน ก็กลายเป็นว่าจีบน้องสาวคนละแม่เข้าทุกที"

แม่ของเลิศชายได้ยินแล้วแทนที่จะโกรธ กลับหัวเราะอย่างอารมณ์ดี

"ไม่ต้องไปฟังคำที่พ่อเค้าพูดเลย.. ลูก  ที่จริงแล้วเขาก็ไม่ได้เป็นพ่อของลูกหรอก !!!"

!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! ??   

[Torja]

[Torja]

เย็นนี้กินไรดี

1 / 4

[Torja]

2 / 4

[Torja]

3 / 4

[Torja]

4 / 4




ตกลงเย็นนี้... กินไรดีคะ